مدیرعامل: نماز زندگی شما را ثبات و استمرار می‌دهد

مدیرعامل در جلسه ضمن خدمت آذربایجان شرقی و هرمزگان نماز را عامل ثبات و استمرار زندگی خواند.

شنبه نیمه آذر ماه سال1404 بنیاد بین‌المللی خیریّه آبشار عاطفه‌ها مشهد با همّت ستاد توانمندسازی یک بار دیگر «طرح ضمن خدمت مدیران امورشعب و شعب استان‌ها با موضوعات مدیریّتی، مالی، مددکاری و فرهنگی همراه با استماع رهنمودهای مدیرعامل محترم بنیاد بین‌المللی خیریّه آبشار عاطفه‌ها» و با حضور خادمین استان آذربایجان شرقی و هرمزگان برگزار شد. محمّدجواد فولاد، مدیرعامل بنیاد بین‌المللی خیریّه آبشار عاطفه‌ها، پرسنل دو استان مذکور را به برپایی نماز، به عنوان یکی از ارکان اصلی و عملی دین مبین اسلام  به ویژه در شعبه توصیه کرد و آن را دلیل ریزش برکت خواند. تأکید  محمّدجواد فولاد، مدیرعامل بنیا بین‌المللی خیریّه آبشار عاطفه‌ها، بر این فریضه و نهادینه کردن فرهنگ نماز خواندن به سبب آثار شگرف آن در رفع فقر فکری فرهنگی همگام با فقر اقتصادی است. استوارسازی روحیّه همدلی و همیاری، تحکیم اخلاق و رفتارهای مثبت، تقویت روحیّه مسئولیّت‌پذیری و بالا رفتن روحیّه صبر و شکیبایی از جمله آثاری با اولویّت است که فضای کار سازمانی در راستا تحقق رضایتبخش اهداف تعیین شده، متأثر از آنها می‌باشد. معاونت‌های مختلف نیز به آموش مباحث دارای اولویّت پرداختند. اهداء تقدیر و هداییی توسط مدیرعامل محترم پایان‌بخش ملاقات کاری مذکور بود.

هر سازمان یک سیستم اجتماعی است؛ بنابراین، علاوه بر هدف یا اهداف تعیین شده، باید دارای هدف دیگری به نام بهبود منابع انسانی نیز باشد. منابع انسانی یا نیروی کار، یکی از منابع سازمانی است که برای بهبود عملکرد آن، یکی از راه‌های اثرگذار، آموزش ضمن خدمت است. بهسازی و پرورش کارکنان و تقویت شایستگی آنان در شغل‌هایشان از طریق به روزرسانی دانش، مهارت‌ها، توانایی‌ها و سایر خصیصه‌ها صورت می‌گیرد. آموزش ضمن خدمت ضرورت ادامه حیات سازمان‌های کنونی به منظور ارتقاء عملکرد می‌باشد. بنابراین راهکار اساسی برای داشتن نیروی انسانی مجرّب، آموزش است. 

ابراز خیر مقدم به مدیران و پرسنل استان‌های آذربایجان شرقی و هرمزگان طلیعه سخنان مدیرعامل بود و سپس با بیان آرزو برای داشتن قدم‌هایی خیر و ثابت قدم بودن در مسیر الی الله ادامه داد: "امیدوارم بتوانیم با کمک هم در رفع مشکلات خانواده‌های آسیب‌پذیر جامعه و کاهش آسیب‌های اجتماعی نقش ایفا کنیم. همه شما آگاه هستید امر انفاق و احسان یک فرمان الهی است که در اکثریت آیات سوره‌های قرآن کریم خداوند سبحان برای این که جمعی از مخلوق محروم از سفره بابرکت اهل بیت (ع) و انفاق و احسان اغنیاء بهره‌مند بشوند، مکررا بحث نیکوکاری و خدمت به محرومان و مستضعفان را یادآوری شده است و جزئی از بهترین‌های عبادت در محضر الهی محسوب می‌شود که پایه‌گذار و اساس آن علی بن ابیطالب (ع)، امیر مؤمنان، است. قطعا همه‌ی شما در امر امدادرسانی به یتیمان شنیده‌اید که امام علی (ع) با وجود این که مهم‌ترین اصل امامت و زعامت حکومت را عهده‌دار بودند درِ خانه یتیمان را دق الباب می‌کردند، با کیسه‌های آذوقه آرامش خانواده‌های نیازمند را برقرار می‌کردند و این حرکت امیر مؤمنان (ع) به عنوان یک سیره علوی، در جهت رضایت خداوند رحمان، در مسیر الی الله ترسیم کننده‌ی خطی بود که برای محبّان و پیروان خودشان قرار دادند تا همه کسانی که به عنوان پیروان راستین دین مبین اسلام و قرآن هستند بتوانند بر اساس فرامین الهی و گفتار ائمّه معصومین (ع) و پایه‌گذار خیرات و مبرّات به انجام وظیفه بپردازند و این را امیرمؤمنان (ع) به عنوان اصلی‌ترین سیره زندگی در مبنای اجتماعی، توحیدی و انجام فریضه‌های دینی خود قرار دادند و این یک تکلیف الهی است که خدا سبحان برای جمع مخلوق محروم با استفاده از آن امداد و کمکی که در سفره اغنیاء قرار گرفته است، از آن چیزی که حق خدا در اداء دین و تکلیف است باید به خانه ضعفا روانه بشود".

وی آنگاه از مسئولیّت واسطه‌گری خادمین بنیاد بر مبنای سیره عملی سخن گفت: "مسئولیّت شما پذیرش واسطه‌گری بین خیّرین و مخلوق محروم است، یک واسطه به نام عاملیّت می‌باشد، موضوع این، امدادرسانی در انجام فریضه الهی است و دعوت شدید و در یک مسیر قرار گرفتید که خدای متعال می‌داند قلب‌ها و دل‌های شما از مهربانی و مهرورزی برخوردار است به همین دلیل منتخب الهی در عملی نمودن سیره امیرمؤمنان، علی بن ابیطالب (ع)، هستید. اوّل باید به خودتان ببالید و تبریک بگویید که در جمع دختران، خوهران و زنان شهرتان شما برای نجات یک جمعی از همنوعانی که با سختی روزگار و مشکلات معیشتی و اقتصادی دست و پنجه نرم می‌کنند منجی شدید و شما می‌خواهید با دستان مهربان خیّرین، امدادرسان زندگی این جمعی باشید که هر روز با ذکر الی الله، با یاد خدا، با توسّل به خاندان اهل بیت (ع) تقاضای گره‌گشایی و حاجت دارند یعنی در اصل شما می‌خواهید حاجت اینها را روا و برآورده کنید و این بزرگ‌ترین مسئولیّت و افتخار است که در زندگی شما رخ داده است، باید غنیمت بدانید و سپاس بیکران ذات اقدس اله را به جا بیاورید که خدای متعال از آن همه جمعیّت شهری و استانی‌تان شما را برگزیده است تا از طریق شما برای تأمین معیشت این جمع مستضعف تلاش مؤثری صورت بگیرد و با فراخوانی خیّرین که باید حق خدا را ادا کنند و در انجام انفاق و صدقات خود، آنها را به خزانه روانه کنند شما امین و امانتدار این برکاتی هستید که آنها با یاد خدا و فراخوانی زنگ‌های اعضاء مشارکت یا حامی‌یابان عجین می‌شوند و به سمت مجموعه خیرات و خیریّه ‌کمک‌های خودشان را اعم از نقدی و غیرنقدی روانه می‌‌کنند".

فولاد به تشریح ارتباط عوامل مؤثّر و دخیل در کار خیر پرداخت: " این توصیف به منزله‌ی این است که وقتی به آیات کلام وحی الهی نگاه کنید می‌بینید که در تحقق این آیات شما تلاش می‌کنید، در اجرا فرامین حکم الهی خدمت می‌کنید و اصل این خیرات و مبرّات از آن خدای متعال است و شما در محضر خدا برای خدا کار می‌کنید یعنی این خیریّه کارفرما ندارد، کارفرمای اینجا خدایی است که پدید آورنده، تأمین کننده خزانه، به یاد محرومان، گره‌گشای مشکلات خیّرین و نیکوکاران، آفریدگار مخلوق و تأمین کننده غذای هر جنبده‌ای و موجودی است و این وعده الهی است که هر که را خلق می‌کند روزی‌اش را عطا می‌کند؛ لذا، شما در باب روزیِ این جمع اقشار آسیب‌پذیر در حال واسطه‌گری بین عرش الهی، خیّرین و بین محرومان را به سرانجام می‌رسانید. انجام تکلیف این فرمان الهی، تمام آن دقایق و ساعت‌هایش برای شما عبادت محسوب می‌شود که به قول فرمایش حضرت امام هیچ عبادتی بالاتر از خدمت به محرومان نیست وقتی این موضوع را بررسی کنید می‌بینید این عبادت در انجام فریضه گره‌گشایی فقرا که برای رفع مشکل و حاجتشان به درگاه الهی با اذکار و درخواست یا توسّل به اهل بیت (ع)، روانه مسیر شما می‌شوند، همه‌ی آن ذکرهایی که آنها گفتند و شما حاجتشان را روا کردید برای شما عبادت محسوب می‌شود و این بزرگ‌ترین افتخار، نصیب بنده‌هایی می‌شود که منتخب این عمل خیر شدند که امانتداری کنند و کمک‌های اهل انفاق را به جامعه مستحق و مستضعف برسانند و آنها را در رفع مشکلاتشان یاری کنند این همان نصرت الهی است که شامل کسانی می‌شود آمدند در انجام این فریضه الهی همّت و کوشش کردند، وقت گذاشتند و در انجام گره‌گشایی فقرا نقششان را به خوبی ایفا کردند".

ایشان در بخش دیگری از ملاقات آذر ماه توصیه‌هایی امیدبخش هم به خادمین به خاطر حضور فعّال در حوزه خدمت‌رسانی داشت: "حالا که شما عضو شدید همه روزها، ساعت‌ها، دقایق، هفته‌ها و ماه‌ها را باید یرای خودتان عبادت محسوب کنید که برای نیکی، کار خیراندیشی، خیرخواهی و گره‌گشایی در این امدادرسانی که حضور پیدا می‌کنید، پشتش دعا خوابیده است، دعای جمعی از مخلوق مستضعف و محروم که شاید از نظر مادّی محروم هستند ولی از نظر ایمان و تقوا، انسان‌های با کمالات بندگی در محضر حضرت احدیّت می‌باشند و دعای آنها به اجابت می‌رسد؛ دعای آنها برای شما بهترین عمل صالح، ذخیره الهی و بهترین باقیات الصّالحات محسوب می‌شود که هیچ چیز نمی‌تواند جای دعا را پر کند؛ لذا، خوشا به سعادت کسانی که روزها به استقبال مستضعفین و محرومان می‌شتابند و وقتی آنها حاجتشان را مطرح می‌کنند همّ و غمش را برای رفع این حاجت به کار می‌گیرد و مایل است دل او را شاد کند و غم و اندوه را که روی دوشش سنگینی می‌کند بردارد و او را با آرامش به کانون زندگی برگرداند. امروز شما با این مسئولیّت مواجه هستید و همه خادمین به عنوان یک امدادگر جهادی در عملی نمودن سیره امیرمؤمنان و فریضه الهی، به مسئولیّت و خدمت خودش با شناخت کامل پیش می‌رود".

مدیرعامل ولایی مجموعه از ماهیّت کار خیر هم نکاتی را ارائه کرد: "خیریّه جای کار، شرکت خصوصی و از این قبیل نیست، خیریّه یک جایگاه عبادی معنوی است و خدای متعال در سوره توبه آیه 60 می‌فرماید «انّما الصدقات للفقرا و المساکین و العاملین علیها» کاملا وظایف خیریّه، جامعه هدف و این مسئولیّت و حکم الهی را ترسیم کرده است و می‌توانید از آن آیات برداشت کنید که چقدر این مسئولیّت شما، سنگین است و یک آینده‌ای دارد که شما را با بهره‌گیری از عنایت ذات اقدس الهی برخوردار می‌کند، پس اوّل شکرگزار نعمت الهی باشید که در این مسیر قرار گرفتید هر کس نمی‌تواند در این مسیر قرار بگیرد کسانی می‌توانند بیایند که شناخت به واژه‌های خیر، نیکوکاری، مهربانی و بخشندگی در آنها نهادینه شده باشد، کسانی که از قلب مهربان برخوردارند، کسانی که اهل محبّت و عشق به الی الله هستند و کسانی که در بخشندگی واقعا در مسیر زندگیشان از این حال و صفت برخوردارند بدانند که خدا خالق این مخلوق است می‌داند که کدام دل و قلب مهربان است که باید برای مهربانی به بندگان دیگر از او بهره بگیرد شما باید به این دلیل ستایش و حمد و ثنای الهی را به جا بیاورید که منتخب شدید و در مسیر الی الله قرار گرفتید. نکته‌ایی که باید توجّه کنید این است که وقتی در عمل خیر موفق می‌شوند و شعبه‌هایی بابرکت می‌شوند زمانی این برکات و موفقیّت شامل حال شعبه شما می‌شود که جامعه هدف شما از آنجا رضایتمند و امیدوار خارج بشود، اگر آن میزان کمک‌ها در تأمین امر معاش این خانواده‌ها از طریق شما به دستشان رسید هر چه آنها دعا کنند این برکات افزوده می‌شود، مجموعه توسعه پیدا می‌کند، شما در مدیریّت، انجام مسئولیّت و موفقیّت و برکت در خزانه و انبارتان روز به روز افزایش را شاهد خواهید بود".

وی همچنین لزوم خداپسندانه بودن کار خیر را تصریح کرد: "تا زمانی که پشتوانه انجام کار خیر شما خداپسندانه باشد یعنی خدا بپسندد که شما در مسیر او، برای رضای او گام برمی‌دارید و شما رضایت خدا را در رضایتمندی فقرا می‌بینید یعنی وقتی فقیری نیازش را مطرح کرده است و شما حاجتش ر برآورده می‌کنید اوّلین کاری که او می‌کند خدا را شکر می‌کند که او را به اینجا فرستاده است  و آنها مثل فرشتگان رحمت در رفع نیاز، او را همراهی و کمک کردید و در حق شما دعا می‌کند. این دعاها هم برکات را به خزانه و انبار شما سرازیر می‌کنند و هم مسیر زندگی و سلامت شما را بیمه می‌کند. شما سعی کنید تا زمانی که مأموریّت دارید و این فرصت را که خدا به شما داده است که در خیریّه باشید از دقایق این فرصت‌ها استفاده کنید برای خودتان دعای خیر از طریق محرومان و مستضعفان جمع کنید. دقّت کنید وقتی به یک مشکلی برخور می‌خورید سعی می‌کنید از خدا و ائمّه کمک بگیرید ولی وقتی که به وسیله یک کسی که واسطه می‌شود مشکل شما را حل می‌کند بسیار خوشحال می‌شوید و او را دعا می‌کنید‌ این عمل در جمع خانواده جامعه هدف ما هم مشابه همین موقعیّت را ایجاد می‌کند و محرومان هم برای شما دعا می‌کنند پس سعی کنید روزانه این دعاها را جمع کنید، نکند ناامید کسی از آنجا برود اگر با ناامیدی بروند بدانید که آنجا خدمت و خزانه رو به کاهش است یعنی چون کار معنوی و برای خدا است باید کارفرما را ببینید و رضایت او را جلب کنید و برکات بر خزانه می‌بارد و می‌توانید از این باران رحمت استفاده کنید ولی اگر رضایت خداوند سبحان حاصل نشد، بدون شک بدانید که مسئولیّت و امور خیریّه و کار شما با ظلمت، یأس و شکست مواجه می‌شود، پس برای این که بتوانیم در عمل خیرمان رونق ایجاد، موفقیّت کسب و حماسه خلق کنیم باید از کمک و نصرت خدا برخوردار شویم".

مدیرعامل در مرحله بعد نصرت خدا و تبلیغ توسط جامعه هدف را توصیف کرد: " نصرت خدا در دل فقرا است، اگر آنها ما را دعا کردند این نصرت حاصل می‌شود و از طرفی فقرا در سطح شهر می‌توانند مبلّغ ما بشوند و تعریف از مهربانیتان و خدمامت شایان شما می‌کنند در غیر این صورت تبلیغ سوء می‌نمایند و در جامعه سعی می‌کنند جو را مسموم، خیّرین را دلزده و اهل انفاق را از شما دور کنند پس خود جامعه هدف می‌تواند بهترین مبلّغین در انجام رسالت امر خدمت به محرومیّت‌زدایی باشد و اعتماد را نسبت به شما جلب و یا سلب کنند و می‌تواند تأثیر مثبت و یا منفی بگذارد، این به برخوردهای شما برمی‌گردد. یادتان باشد این جمعیّت حمایتی هم می‌توانند با دعایشان اعتماد خدا را نسبت به شما بگیرند و هم سلب و با نفرینشان بین شما و خدا سد ایجاد کنند و در جامعه هم همینطور می‌شود، حتّی با مسئولین دیدار دارند، سعی کنید یک نفر از این جامعه هدفتان را منفی نکنید و نگاهتان همیشه مثبت باشد، با مهربانی برخورد کنید، تندخو نباشید، صبور باشید و این خیلی مهم است، تعریف‌های آنها باعث اعتمادسازی می‌شود. اگر هیچ چیز برای دادن نداشتید بهترین هدیه به اینها، محبّت کردن است، اینها با طوفان زندگی مواجه هستند شما نمک روز زخم اینها نریزید باید مرهم زخم دل‌های اینها باشید. رفتارتان می‌تواند جاذبه و دافعه ایجاد کند".

سپس ایشان در توضیح لزوم برخورد توأم با مهربانی و محبّت با بررسی آیه مبارک «بسم الله الرّحمن الرّحیم» و اهمیّت نماز تأکید کرد: "بهترینِ بهترین عمل، که خدا می‌پسندد محبّت کردن است، صفت خدا را نگاه کنید وقتی می‌خواهید کاری را آغاز کنید  بسم الله الرّحمن الرّحیم  (به نام خدای بخشنده و مهربان) می‌گویید، خداوند از این دو صفت برخوردار است، آیا ما می‌توانیم با تلاش دارای این دو صفت بشویم، مهربان و بخشنده باشیم؟ اگر می‌توانیم [آنگاه] در کارمان موفقیم، اگر نامهربان باشیم و بخشندگی در رفتارمان نباشد، شکست قطعا قطعی است. دوّم بحث معنویّت است، خدای سبحانِ رحمان به کدام بنده نگاه می‌کند، دست کدام بنده را می‌گیرد؟ بنده‌ای که دارای این دو صفت و مطیع فرمان الهی باشد یعنی به انجام واجبات و ترک محرّمات مقیّد باشد، اگر کسی نماز نخواند آیا خدا باید به او کمک کند؟ خیر. اصلی‌ترین شناخت توحید، فقط و اوّل از نماز آغاز می‌شود. اوّلین شناخت و اطاعت در بندگی و عبادت در محراب، نماز است. اگر در شعبه نماز نباشد، برکت حاصل نمی‌شود، اگر خادمی اهل نماز نباشد نمی‌تواند واسطه عاملیّت بین خدا، خیّرین و مخلوق محروم باشد، خدا باید اعتماد کند، خدا به بنده‌ای که به او شناخت پیدا کرده است اعتماد می‌کند، این بنده می‌تواند در زندگی، کار و اجتماع موفق باشد وگرنه خدا کمکش نمی‌کند مثل پدری و مادری که به اولادی توجّه می‌کنند که در تمکین آنها است پس خدا هم در برابر انسان‌ها همین رویّه را دارد، خدا به بنده‌ای نگاه می‌کند که در تمکین فرامین الهی اطاعت‌پذیر است،  بنده‌ای که از خدا رو برگردانده است و به انجام فرائض الهی مقیّد نیست آیا مستحق امداد و استعانت از سوی خدا می‌باشد؟ خیر. پس اوّلین رابطه‌ای که می‌تواند باب حاجت را روا کند این است که بندگیمان را به خدا اثبات و اعتماد او را به خودمان جلب کنیم آنوقت خدا ما را در قلب‌های خیّرین قرار می‌دهد پس باید کسانی که می‌خواهند در خیریّه خدمت کنند در انجام فرامین الهی کوشا باشند یعنی رمز موفقیّت در انجام امور خیر اثبات کردن خودمان به درگاه الهی با نماز به عنوان ستون دین، تلاوت قرآن، محبّ و متوسّل به اهل بیت (ع) بودن است اینها 3 حلقه اصلی اتّصال است. نماز زندگی شما را ثبات و استمرار می‌دهد و تمام زندگی شما را تأمین می‌کند. فاصله از نماز، فاصله از خدا و تاریکی و بحران و فقر می‌شود. خدا می‌تواند زندگی ما ر رونق بدهد و برکت آن را تأمین کند. اگر در مسیر مکتب امام حسین (ع) حرکت کنیم باید مانند او در ظهر عاشورا نماز [اوّل وقت] بخوانیم، پیام امام حسین (ع) نماز است، از نماز به امام حسین (ع)، امام علی (ع)، امام زمان (عج) برسید. مسئولیّت شما برای جامعه هدف فقط سیر کردن و دادن آذوقه و جهیزیه نیست بلکه دعوت به سمت خدا و نماز و برگزاری کلاس‌های عقیدتی است، روح آنها را تغذیه و با عبادت منزّه کنید و بزرگ‌ترین افتخارات برای شما در نزد خدا رقم می‌خورد. با دعای توسّل صبحگاهی که شما در شعبه می‌خوانید و به 14 معصوم (ع) سلام می‌دهید آنجا صاحب برکت می‌شود پس با دعا سعی کنید به همه چیز برسید و این مسئولیّت در انجام عمل خیر، هدایت جامعه هدف به سمت خدا است اگر به سمت خدا دعوت شدند شما بزرگ‌ترین خدمت را در محضر خداوند کرده‌اید و آنها را با دین مأنوس کرده‌اید".

دبیر خبر دفتر مرکزی: بیگلری